dans le dictionnaire PONS
trāns-lūceō <lūcēre, – –> poet; nachkl.
1.
- transluceo
-
2.
- transluceo
-
| trānslūcēō |
|---|
| trānslūcēs |
| trānslūcēt |
| trānslūcēmus |
| trānslūcētis |
| trānslūcēnt |
| trānslūcēam |
|---|
| trānslūcēās |
| trānslūcēat |
| trānslūcēāmus |
| trānslūcēātis |
| trānslūcēant |
| trānslūcēbam |
|---|
| trānslūcēbās |
| trānslūcēbat |
| trānslūcēbāmus |
| trānslūcēbātis |
| trānslūcēbant |
| trānslūcērem |
|---|
| trānslūcērēs |
| trānslūcēret |
| trānslūcērēmus |
| trānslūcērētis |
| trānslūcērent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.