dans le dictionnaire PONS
tuor <tuī> altl.; poet
→ tueor
Voir aussi
tueor <tuērī, tuitus, tūtātus [o. tūtus] sum>
1. übtr
2.
-
- (be)schützen, verteidigen [ castra; oppidum praesidio; libertatem; (gegen: ab, selten contra, adversus o. ad) fines ab latrociniis; domum a furibus; liberos contra improbitatem; nostra adversus vim et iniuriam ]