dans le dictionnaire PONS
Karren <-s, -> [ˈkarən] SUBST m
1. Karren (Wagen):
karren [ˈkarən] VERBE trans
- karren
-
- karren
-
Karre <-, -n> [ˈkarə] SUBST f
Karre → Karren
Voir aussi
Karren <-s, -> [ˈkarən] SUBST m
1. Karren (Wagen):
| ich | karre |
|---|---|
| du | karrst |
| er/sie/es | karrt |
| wir | karren |
| ihr | karrt |
| sie | karren |
| ich | karrte |
|---|---|
| du | karrtest |
| er/sie/es | karrte |
| wir | karrten |
| ihr | karrtet |
| sie | karrten |
| ich | habe | gekarrt |
|---|---|---|
| du | hast | gekarrt |
| er/sie/es | hat | gekarrt |
| wir | haben | gekarrt |
| ihr | habt | gekarrt |
| sie | haben | gekarrt |
| ich | hatte | gekarrt |
|---|---|---|
| du | hattest | gekarrt |
| er/sie/es | hatte | gekarrt |
| wir | hatten | gekarrt |
| ihr | hattet | gekarrt |
| sie | hatten | gekarrt |