dans le dictionnaire PONS
uno1 [ˈuno] SUBST m
- uno
- Eins f
I. uno2 (-a) [ˈuno, -a] ADJ
1. uno (número):
II. uno2 (-a) [ˈuno, -a] PRON INDÉF
1. uno (alguno):
3. uno (indeterminado):
4. uno (locution):
I. unir [uˈnir] VERBE trans
1. unir (dos elementos) t. TEC:
2. unir (territorios, familia):
II. unir [uˈnir] VERBE pron unirse
1. unir (territorios):
2. unir (dos personas):
| yo | uno |
|---|---|
| tú | unes |
| él/ella/usted | une |
| nosotros/nosotras | unimos |
| vosotros/vosotras | unís |
| ellos/ellas/ustedes | unen |
| yo | unía |
|---|---|
| tú | unías |
| él/ella/usted | unía |
| nosotros/nosotras | uníamos |
| vosotros/vosotras | uníais |
| ellos/ellas/ustedes | unían |
| yo | uní |
|---|---|
| tú | uniste |
| él/ella/usted | unió |
| nosotros/nosotras | unimos |
| vosotros/vosotras | unisteis |
| ellos/ellas/ustedes | unieron |
| yo | uniré |
|---|---|
| tú | unirás |
| él/ella/usted | unirá |
| nosotros/nosotras | uniremos |
| vosotros/vosotras | uniréis |
| ellos/ellas/ustedes | unirán |