dans le dictionnaire PONS
I. ekeln VERBE pron
Entrée OpenDict
ekeln VERBE
- ekeln pron
-
Ekel1 <-s, ohne pl > [ˈe:kəl] SUBST m
ekelerregend, Ekel erregend ADJ
1. ekelerregend (widerwärtig):
2. ekelerregend (gemein):
| ich | ekle / ekele |
|---|---|
| du | ekelst |
| er/sie/es | ekelt |
| wir | ekeln |
| ihr | ekelt |
| sie | ekeln |
| ich | ekelte |
|---|---|
| du | ekeltest |
| er/sie/es | ekelte |
| wir | ekelten |
| ihr | ekeltet |
| sie | ekelten |
| ich | habe | geekelt |
|---|---|---|
| du | hast | geekelt |
| er/sie/es | hat | geekelt |
| wir | haben | geekelt |
| ihr | habt | geekelt |
| sie | haben | geekelt |
| ich | hatte | geekelt |
|---|---|---|
| du | hattest | geekelt |
| er/sie/es | hatte | geekelt |
| wir | hatten | geekelt |
| ihr | hattet | geekelt |
| sie | hatten | geekelt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.