dans le dictionnaire PONS
stak [ʃta:k] VERBE
stak 3. imparf von stecken
Voir aussi
stecken2 <steckt, steckte, geh: stak, gesteckt> VERBE intr
1. stecken (sich befinden):
stecken1 [ˈʃtɛkən] VERBE trans
1. stecken:
2. stecken:
| ich | stake |
|---|---|
| du | stakst |
| er/sie/es | stakt |
| wir | staken |
| ihr | stakt |
| sie | staken |
| ich | stakte |
|---|---|
| du | staktest |
| er/sie/es | stakte |
| wir | stakten |
| ihr | staktet |
| sie | stakten |
| ich | habe | gestakt |
|---|---|---|
| du | hast | gestakt |
| er/sie/es | hat | gestakt |
| wir | haben | gestakt |
| ihr | habt | gestakt |
| sie | haben | gestakt |
| ich | hatte | gestakt |
|---|---|---|
| du | hattest | gestakt |
| er/sie/es | hatte | gestakt |
| wir | hatten | gestakt |
| ihr | hattet | gestakt |
| sie | hatten | gestakt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.