dans le dictionnaire PONS
troff [trɔf] VERBE
troff 3. imparf von triefen
| ich | triefe |
|---|---|
| du | triefst |
| er/sie/es | trieft |
| wir | triefen |
| ihr | trieft |
| sie | triefen |
| ich | triefte / sout troff |
|---|---|
| du | trieftest / sout troffst |
| er/sie/es | triefte / sout troff |
| wir | trieften / sout troffen |
| ihr | trieftet / sout trofft |
| sie | trieften / sout troffen |
| ich | habe | getrieft / rare getroffen |
|---|---|---|
| du | hast | getrieft / rare getroffen |
| er/sie/es | hat | getrieft / rare getroffen |
| wir | haben | getrieft / rare getroffen |
| ihr | habt | getrieft / rare getroffen |
| sie | haben | getrieft / rare getroffen |
| ich | hatte | getrieft / rare getroffen |
|---|---|---|
| du | hattest | getrieft / rare getroffen |
| er/sie/es | hatte | getrieft / rare getroffen |
| wir | hatten | getrieft / rare getroffen |
| ihr | hattet | getrieft / rare getroffen |
| sie | hatten | getrieft / rare getroffen |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.