dans le dictionnaire PONS
I. bun·gle [ˈbʌŋgl̩] VERBE trans
III. bun·gle [ˈbʌŋgl̩] SUBST
| I | bungle |
|---|---|
| you | bungle |
| he/she/it | bungles |
| we | bungle |
| you | bungle |
| they | bungle |
| I | bungled |
|---|---|
| you | bungled |
| he/she/it | bungled |
| we | bungled |
| you | bungled |
| they | bungled |
| I | have | bungled |
|---|---|---|
| you | have | bungled |
| he/she/it | has | bungled |
| we | have | bungled |
| you | have | bungled |
| they | have | bungled |
| I | had | bungled |
|---|---|---|
| you | had | bungled |
| he/she/it | had | bungled |
| we | had | bungled |
| you | had | bungled |
| they | had | bungled |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- etw verpfuschen fam