dans le dictionnaire PONS
orden1 <órdenes> [ˈorðen] SUBST m
2. orden (sucesión):
3. orden (categoría):
4. orden ADMIN, JUR:
5. orden (sistema):
6. orden:
7. orden BIOL:
- orden
- Ordnung f
8. orden ARCHIT:
- orden
-
9. orden RÉLIG:
- orden
- Weihe f
- el orden sacerdotal
-
orden2 <órdenes> [ˈorðen] SUBST f
1. orden:
- orden (disposición)
-
- orden (ordenamiento)
-
- orden de expedición
-
- orden ministerial
-
- orden monitoria
-
- orden penal
-
- orden de transferencia INFOR
-
- real orden
-
2. orden COMM, FIN:
3. orden RÉLIG (comunidad):
5. orden HIST:
Entrée OpenDict
orden SUBST
Entrée OpenDict