dans le dictionnaire PONS
arranque [aˈrraŋke] SUBST m
1. arranque (acción):
- arranque
- Ausreißen nt
2. arranque:
3. arranque (comienzo):
- arranque
- Beginn m
4. arranque (arrebato):
5. arranque AUTO:
- arranque
- Anlassen nt
- arranque
- Starten nt
- arranque directo
-
- arranque directo
-
- dispositivo de arranque (automático)
-
6. arranque INFOR:
I. arrancar <c → qu> [arraŋˈkar] VERBE intr
3. arrancar (iniciar):
4. arrancar:
II. arrancar <c → qu> [arraŋˈkar] VERBE trans
1. arrancar (plantas):
3. arrancar (quitar con violencia):
| yo | arranco |
|---|---|
| tú | arrancas |
| él/ella/usted | arranca |
| nosotros/nosotras | arrancamos |
| vosotros/vosotras | arrancáis |
| ellos/ellas/ustedes | arrancan |
| yo | arrancaba |
|---|---|
| tú | arrancabas |
| él/ella/usted | arrancaba |
| nosotros/nosotras | arrancábamos |
| vosotros/vosotras | arrancabais |
| ellos/ellas/ustedes | arrancaban |
| yo | arranqué |
|---|---|
| tú | arrancaste |
| él/ella/usted | arrancó |
| nosotros/nosotras | arrancamos |
| vosotros/vosotras | arrancasteis |
| ellos/ellas/ustedes | arrancaron |
| yo | arrancaré |
|---|---|
| tú | arrancarás |
| él/ella/usted | arrancará |
| nosotros/nosotras | arrancaremos |
| vosotros/vosotras | arrancaréis |
| ellos/ellas/ustedes | arrancarán |