dans le dictionnaire PONS
atraque [aˈtrake] SUBST m MAR
- atraque
- Anlegen nt
II. atracar <c → qu> [atraˈkar] VERBE trans
1. atracar MAR:
2. atracar (asaltar):
3. atracar fam (de comida):
5. atracar Arg, Chili vulg (acosar sexualmente):
| yo | atraco |
|---|---|
| tú | atracas |
| él/ella/usted | atraca |
| nosotros/nosotras | atracamos |
| vosotros/vosotras | atracáis |
| ellos/ellas/ustedes | atracan |
| yo | atracaba |
|---|---|
| tú | atracabas |
| él/ella/usted | atracaba |
| nosotros/nosotras | atracábamos |
| vosotros/vosotras | atracabais |
| ellos/ellas/ustedes | atracaban |
| yo | atraqué |
|---|---|
| tú | atracaste |
| él/ella/usted | atracó |
| nosotros/nosotras | atracamos |
| vosotros/vosotras | atracasteis |
| ellos/ellas/ustedes | atracaron |
| yo | atracaré |
|---|---|
| tú | atracarás |
| él/ella/usted | atracará |
| nosotros/nosotras | atracaremos |
| vosotros/vosotras | atracaréis |
| ellos/ellas/ustedes | atracarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.