dans le dictionnaire PONS
I. compadecer [kompaðeˈθer] irrég como crecer VERBE trans
- compadecer
-
- compadecer
-
| yo | compadezco |
|---|---|
| tú | compadeces |
| él/ella/usted | compadece |
| nosotros/nosotras | compadecemos |
| vosotros/vosotras | compadecéis |
| ellos/ellas/ustedes | compadecen |
| yo | compadecía |
|---|---|
| tú | compadecías |
| él/ella/usted | compadecía |
| nosotros/nosotras | compadecíamos |
| vosotros/vosotras | compadecíais |
| ellos/ellas/ustedes | compadecían |
| yo | compadecí |
|---|---|
| tú | compadeciste |
| él/ella/usted | compadeció |
| nosotros/nosotras | compadecimos |
| vosotros/vosotras | compadecisteis |
| ellos/ellas/ustedes | compadecieron |
| yo | compadeceré |
|---|---|
| tú | compadecerás |
| él/ella/usted | compadecerá |
| nosotros/nosotras | compadeceremos |
| vosotros/vosotras | compadeceréis |
| ellos/ellas/ustedes | compadecerán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.