dans le dictionnaire PONS
I. despicar <c → qu> [despiˈkar] VERBE trans
- despicar
-
- despicar
-
II. despicar <c → qu> [despiˈkar] VERBE pron despicarse
1. despicar (vengarse):
2. despicar Ven (caer en desgracia):
| yo | despico |
|---|---|
| tú | despicas |
| él/ella/usted | despica |
| nosotros/nosotras | despicamos |
| vosotros/vosotras | despicáis |
| ellos/ellas/ustedes | despican |
| yo | despicaba |
|---|---|
| tú | despicabas |
| él/ella/usted | despicaba |
| nosotros/nosotras | despicábamos |
| vosotros/vosotras | despicabais |
| ellos/ellas/ustedes | despicaban |
| yo | despiqué |
|---|---|
| tú | despicaste |
| él/ella/usted | despicó |
| nosotros/nosotras | despicamos |
| vosotros/vosotras | despicasteis |
| ellos/ellas/ustedes | despicaron |
| yo | despicaré |
|---|---|
| tú | despicarás |
| él/ella/usted | despicará |
| nosotros/nosotras | despicaremos |
| vosotros/vosotras | despicaréis |
| ellos/ellas/ustedes | despicarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.