dans le dictionnaire PONS
garcear [garθeˈar] VERBE intr Col
- garcear
-
| yo | garceo |
|---|---|
| tú | garceas |
| él/ella/usted | garcea |
| nosotros/nosotras | garceamos |
| vosotros/vosotras | garceáis |
| ellos/ellas/ustedes | garcean |
| yo | garceaba |
|---|---|
| tú | garceabas |
| él/ella/usted | garceaba |
| nosotros/nosotras | garceábamos |
| vosotros/vosotras | garceabais |
| ellos/ellas/ustedes | garceaban |
| yo | garceé |
|---|---|
| tú | garceaste |
| él/ella/usted | garceó |
| nosotros/nosotras | garceamos |
| vosotros/vosotras | garceasteis |
| ellos/ellas/ustedes | garcearon |
| yo | garcearé |
|---|---|
| tú | garcearás |
| él/ella/usted | garceará |
| nosotros/nosotras | garcearemos |
| vosotros/vosotras | garcearéis |
| ellos/ellas/ustedes | garcearán |