dans le dictionnaire PONS
remite [rreˈmite] SUBST m
- remite
- Absender m
I. remitir [rremiˈtir] VERBE trans
1. remitir:
3. remitir (de una obligación):
5. remitir (confiar):
6. remitir (ceder):
II. remitir [rremiˈtir] VERBE intr (calmarse)
III. remitir [rremiˈtir] VERBE pron remitirse
2. remitir (calmarse):
3. remitir (confiarse):
| yo | remito |
|---|---|
| tú | remites |
| él/ella/usted | remite |
| nosotros/nosotras | remitimos |
| vosotros/vosotras | remitís |
| ellos/ellas/ustedes | remiten |
| yo | remitía |
|---|---|
| tú | remitías |
| él/ella/usted | remitía |
| nosotros/nosotras | remitíamos |
| vosotros/vosotras | remitíais |
| ellos/ellas/ustedes | remitían |
| yo | remití |
|---|---|
| tú | remitiste |
| él/ella/usted | remitió |
| nosotros/nosotras | remitimos |
| vosotros/vosotras | remitisteis |
| ellos/ellas/ustedes | remitieron |
| yo | remitiré |
|---|---|
| tú | remitirás |
| él/ella/usted | remitirá |
| nosotros/nosotras | remitiremos |
| vosotros/vosotras | remitiréis |
| ellos/ellas/ustedes | remitirán |