dans le dictionnaire PONS
I. serenar [sereˈnar] VERBE trans (calmar)
- serenar
-
- serenar
-
II. serenar [sereˈnar] VERBE intr
III. serenar VERBE impers
serenar tiempo:
- serenar
-
IV. serenar [sereˈnarse] VERBE pron serenarse
V. serenar VERBE pron impers
serenar serenarse tiempo:
- serenar
-
| yo | sereno |
|---|---|
| tú | serenas |
| él/ella/usted | serena |
| nosotros/nosotras | serenamos |
| vosotros/vosotras | serenáis |
| ellos/ellas/ustedes | serenan |
| yo | serenaba |
|---|---|
| tú | serenabas |
| él/ella/usted | serenaba |
| nosotros/nosotras | serenábamos |
| vosotros/vosotras | serenabais |
| ellos/ellas/ustedes | serenaban |
| yo | serené |
|---|---|
| tú | serenaste |
| él/ella/usted | serenó |
| nosotros/nosotras | serenamos |
| vosotros/vosotras | serenasteis |
| ellos/ellas/ustedes | serenaron |
| yo | serenaré |
|---|---|
| tú | serenarás |
| él/ella/usted | serenará |
| nosotros/nosotras | serenaremos |
| vosotros/vosotras | serenaréis |
| ellos/ellas/ustedes | serenarán |