dans le dictionnaire PONS
astipulātor <ōris> m (astipulor)
1. JUR
- astipulator
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | astipulātor | astipulātorēs |
| Génitif | astipulātōris | astipulātorum |
| Datif | astipulātorī | astipulātoribus |
| Accusatif | astipulātorem | astipulātorēs |
| Ablatif | astipulātore | astipulātoribus |