dans le dictionnaire PONS
cōnsultātiō <ōnis> f (consulto²)
1.
2.
- consultatio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cōnsultātiō | cōnsultātiōnēs |
| Génitif | cōnsultātiōnis | cōnsultātiōnum |
| Datif | cōnsultātiōnī | cōnsultātiōnibus |
| Accusatif | cōnsultātiōnem | cōnsultātiōnēs |
| Ablatif | cōnsultātiōne | cōnsultātiōnibus |