dans le dictionnaire PONS
conveniēns <Gen. ientis> P. Adj. zu convenio
1.
-
- mit etw. übereinstimmend, harmonierend, zu etw. passend, angemessen, schicklich (m. Dat; cum; inter se; ad)
2.
3. Ov.
Voir aussi
I. con-veniō <venīre, vēnī, ventum> VERB intr
1.
3. klass. nur:
a. unpers
b. unpers
4.
5.
II. con-veniō <venīre, vēnī, ventum> VERB trans
-
- jmd. treffen, aufsuchen, besuchen, m. jmdm. zusammenkommen [ Caesarem in itinere; tribunos in foro; fratrem; adversarios ]
convenientia <ae> f (conveniens)
conventiculum <ī> nt Demin. v. conventus
1.
2. Tac. meton.
3. mlt.
Voir aussi
conventus <us> m
conventus1 <ūs> m (convenio)
1.
2.
4.
5.
6. spätlat; mlt.
conventum <ī> nt (convenio)
conventīcium <ī> nt (conventicius)
- conventicium aes
- Sitzungsgeld (den griech. Staatsbeamten f. Teilnahme an der Volksversammlung gezahlt)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | convenientia | convenientiae |
| Génitif | convenientiae | convenientiārum |
| Datif | convenientiae | convenientiīs |
| Accusatif | convenientiam | convenientiās |
| Ablatif | convenientiā | convenientiīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | conventiculum | conventicula |
| Génitif | conventiculī | conventiculōrum |
| Datif | conventiculō | conventiculīs |
| Accusatif | conventiculum | conventicula |
| Ablatif | conventiculō | conventiculīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | conventum | conventa |
| Génitif | conventī | conventōrum |
| Datif | conventō | conventīs |
| Accusatif | conventum | conventa |
| Ablatif | conventō | conventīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | conventīcium | conventīcia |
| Génitif | conventīciī | conventīciōrum |
| Datif | conventīciō | conventīciīs |
| Accusatif | conventīcium | conventīcia |
| Ablatif | conventīciō | conventīciīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.