dans le dictionnaire PONS
dē-iuvō <iuvāre, – –> Plaut.
- deiuvo
-
| dēiuvō |
|---|
| dēiuvās |
| dēiuvat |
| dēiuvāmus |
| dēiuvātis |
| dēiuvant |
| dēiuvem |
|---|
| dēiuvēs |
| dēiuvet |
| dēiuvēmus |
| dēiuvētis |
| dēiuvent |
| dēiuvābam |
|---|
| dēiuvābās |
| dēiuvābat |
| dēiuvābāmus |
| dēiuvābātis |
| dēiuvābant |
| dēiuvārem |
|---|
| dēiuvārēs |
| dēiuvāret |
| dēiuvārēmus |
| dēiuvārētis |
| dēiuvārent |