dans le dictionnaire PONS
dē-stituō <stituere, stituī, stitūtum> (statuo)
1.
2.
3.
- destituo
-
- alqm in ipso discrimine periculi destituere; destituti inermes; urbem destituere; alqm fortuna destituit; ventus destituit navem
4. (bei Bewerbungen)
- alqm in septemviratu destituere Cic.
| dēstituō |
|---|
| dēstituis |
| dēstituit |
| dēstituimus |
| dēstituitis |
| dēstituunt |
| dēstituam |
|---|
| dēstituās |
| dēstituat |
| dēstituāmus |
| dēstituātis |
| dēstituant |
| dēstituebam |
|---|
| dēstituebās |
| dēstituebat |
| dēstituebāmus |
| dēstituebātis |
| dēstituebant |
| dēstituerem |
|---|
| dēstituerēs |
| dēstitueret |
| dēstituerēmus |
| dēstituerētis |
| dēstituerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.