dans le dictionnaire PONS
dispectus1 <ūs> m (dispicio) Sen.
- dispectus
-
dispectus2
P. P. P. v. dispicio
Voir aussi
di-spiciō <spicere, spexī, spectum> (specio)
1.
2. Lucr.; Plaut.
4.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dispectus | dispectūs |
| Génitif | dispectūs | dispectuum |
| Datif | dispectuī | dispectibus |
| Accusatif | dispectum | dispectūs |
| Ablatif | dispectū | dispectibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.