dans le dictionnaire PONS
faux <faucis> f
→ fauces
Voir aussi
faucēs <cium> f (Sg faux, faucis f, im Sg nur Abl fauce)
1.
2. Phaedr.
8. poet; nachkl.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | faux | faucēs |
| Génitif | faucis | faucum |
| Datif | faucī | faucibus |
| Accusatif | faucem | faucēs |
| Ablatif | fauce | faucibus |