dans le dictionnaire PONS
imperītia <ae> f (imperitus)
- imperitia
- Unerfahrenheit, Ungeschicklichkeit, Unwissenheit [ hostium; iuvenum; (m. Gen obi.) rerum; verborum ]
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | imperītia | imperītiae |
| Génitif | imperītiae | imperītiārum |
| Datif | imperītiae | imperītiīs |
| Accusatif | imperītiam | imperītiās |
| Ablatif | imperītiā | imperītiīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.