Vous vouliez écrire ?
dans le dictionnaire PONS
eō1 ADV (erstarrter Abl. v. is)
2. übtr
ir-rētiō <rētīre> (rete)
2. übtr
II. īris <is [o. idis] > f
2. Plin.
-
- Regenbogenstein (ein Edelstein).
īra <ae> f
iter <itineris> nt (ire)
2.
3. meton.
a.
-
- Tagereise, Tagemarsch (als Wegstrecke o. Längenmaß) [ paucorum dierum wenige Tagemärsche; dierum iter quadraginta; magnum Eilmarsch ]
b.
4. (konkr.)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Īris | Īrēs |
| Génitif | ĪrĪridis | Īrum |
| Datif | Īrī | Īribus |
| Accusatif | Īrem | Īrēs |
| Ablatif | Īre | Īribus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | īra | īrae |
| Génitif | īrae | īrārum |
| Datif | īrae | īrīs |
| Accusatif | īram | īrās |
| Ablatif | īrā | īrīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | iter | itinerēs |
| Génitif | itineris | itinerum |
| Datif | itinerī | itineribus |
| Accusatif | itinerem | itinerēs |
| Ablatif | itinere | itineribus |
| irrētīō |
|---|
| irrētīs |
| irrētīt |
| irrētīmus |
| irrētītis |
| irrētīunt |
| irrētīam |
|---|
| irrētīās |
| irrētīat |
| irrētīāmus |
| irrētīātis |
| irrētīant |
| irrētīebam |
|---|
| irrētīebās |
| irrētīebat |
| irrētīebāmus |
| irrētīebātis |
| irrētīebant |
| irrētīrem |
|---|
| irrētīrēs |
| irrētīret |
| irrētīrēmus |
| irrētīrētis |
| irrētīrent |