Vous vouliez écrire ?
dans le dictionnaire PONS
I. mentior <mentīrī, mentītus sum> (mens) VERB intr
II. mentior <mentīrī, mentītus sum> (mens) VERB trans
1.
- mentior auch pass.
-
2.
-
- fälschlich zeigen, vorgeben, vorspiegeln [ puerum das Aussehen eines Knaben annehmen; se filium alcis sich fälschlich ausgeben für ]
mentiō <ōnis> f (mens, memini)
menta, mentha <ae> f
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mentiō | mentiōnēs |
| Génitif | mentiōnis | mentiōnum |
| Datif | mentiōnī | mentiōnibus |
| Accusatif | mentiōnem | mentiōnēs |
| Ablatif | mentiōne | mentiōnibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | menta | mentae |
| Génitif | mentae | mentārum |
| Datif | mentae | mentīs |
| Accusatif | mentam | mentās |
| Ablatif | mentā | mentīs |
| mentior |
|---|
| mentīris |
| mentītur |
| mentīmur |
| mentīminī |
| mentiuntur |
| mentiar |
|---|
| mentiāris |
| mentiātur |
| mentiāmur |
| mentiāminī |
| mentiantur |
| mentiēbar |
|---|
| mentiēbāris |
| mentiēbātur |
| mentiēbāmur |
| mentiēbāminī |
| mentiēbantur |
| mentīrer |
|---|
| mentīrēris |
| mentīrētur |
| mentīrēmur |
| mentīrēminī |
| mentīrentur |