dans le dictionnaire PONS
perfectiō <ōnis> f (perficio)
1.
- perfectio
-
2.
- perfectio
-
- hanc ego perfectionem absolutionemque (absolute Vollkommenheit) in oratore desiderans Cic.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | perfectiō | perfectiōnēs |
| Génitif | perfectiōnis | perfectiōnum |
| Datif | perfectiōnī | perfectiōnibus |
| Accusatif | perfectiōnem | perfectiōnēs |
| Ablatif | perfectiōne | perfectiōnibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.