dans le dictionnaire PONS
prōditus
P. P. P. v. prodo
Voir aussi
prō-dō <dere, didī, ditum>
1.
2. Ov.
3. poet
4. übtr
5.
6.
7. (zu einem Amt)
9.
-
- preisgeben, in die Hände spielen, ausliefern [ urbem; patriam; hosti rem publicam; ducem hostibus; supplicem; caput et salutem; commilitones ad caedem ]
10. (Termine)
- prodo vorkl.
-
prōdāctus
P. P. P. v. prodigo
Voir aussi
prōd-igō <igere, ēgī, āctum> (ago)
1. vorkl.
2. übtr
prōductiō <iōnis> f (produco)
1.
2.
-
- Verlängerung (eines Wortes durch Hinzufügung einer Silbe)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | prōditiō | prōditiōnēs |
| Génitif | prōditiōnis | prōditiōnum |
| Datif | prōditiōnī | prōditiōnibus |
| Accusatif | prōditiōnem | prōditiōnēs |
| Ablatif | prōditiōne | prōditiōnibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | prōductiō | prōductiōnēs |
| Génitif | prōductiōnis | prōductiōnum |
| Datif | prōductiōnī | prōductiōnibus |
| Accusatif | prōductiōnem | prōductiōnēs |
| Ablatif | prōductiōne | prōductiōnibus |