dans le dictionnaire PONS
kniff [knɪf] VERBE
kniff imparf von kneifen
Voir aussi
I. knei·fen <kneift, kniff, gekniffen> [ˈknaifn̩] VERBE trans
II. knei·fen <kneift, kniff, gekniffen> [ˈknaifn̩] VERBE intr
Kniff <-[e]s, -e> [knɪf] SUBST m
1. Kniff (Kunstgriff):
- Kniff
-
2. Kniff (Falte):
- Kniff
-
- Kniff (unabsichtlich a.)
-
3. Kniff (Zwicken):
- Kniff
-
I. knei·fen <kneift, kniff, gekniffen> [ˈknaifn̩] VERBE trans
II. knei·fen <kneift, kniff, gekniffen> [ˈknaifn̩] VERBE intr
| ich | kneife |
|---|---|
| du | kneifst |
| er/sie/es | kneift |
| wir | kneifen |
| ihr | kneift |
| sie | kneifen |
| ich | kniff |
|---|---|
| du | kniffst |
| er/sie/es | kniff |
| wir | kniffen |
| ihr | knifft |
| sie | kniffen |
| ich | habe | gekniffen |
|---|---|---|
| du | hast | gekniffen |
| er/sie/es | hat | gekniffen |
| wir | haben | gekniffen |
| ihr | habt | gekniffen |
| sie | haben | gekniffen |
| ich | hatte | gekniffen |
|---|---|---|
| du | hattest | gekniffen |
| er/sie/es | hatte | gekniffen |
| wir | hatten | gekniffen |
| ihr | hattet | gekniffen |
| sie | hatten | gekniffen |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.