dans le dictionnaire PONS
I. bedingt ADJ
1. bedingt:
2. bedingt CH JUR:
II. bedingt ADV
1. bedingt (teilweise):
I. bedingen* <bedingt, bedingte, bedingt> [bəˈdɪŋən] VERBE trans
II. bedingen* <bedingt, bedingte, bedingt> [bəˈdɪŋən] VERBE pron
bedingen sich bedingen:
| ich | bedinge |
|---|---|
| du | bedingst |
| er/sie/es | bedingt |
| wir | bedingen |
| ihr | bedingt |
| sie | bedingen |
| ich | bedingte |
|---|---|
| du | bedingtest |
| er/sie/es | bedingte |
| wir | bedingten |
| ihr | bedingtet |
| sie | bedingten |
| ich | habe | bedingt |
|---|---|---|
| du | hast | bedingt |
| er/sie/es | hat | bedingt |
| wir | haben | bedingt |
| ihr | habt | bedingt |
| sie | haben | bedingt |
| ich | hatte | bedingt |
|---|---|---|
| du | hattest | bedingt |
| er/sie/es | hatte | bedingt |
| wir | hatten | bedingt |
| ihr | hattet | bedingt |
| sie | hatten | bedingt |