dans le dictionnaire PONS
I. balancer [balɑ͂se] VERBE trans
1. balancer:
2. balancer (tenir en agitant):
- balancer (sac, encensoire)
-
4. balancer fam (envoyer):
5. balancer fam (se débarrasser):
- balancer (objet)
- wegschmeißen fam
- balancer (employé)
- rausschmeißen fam
- balancer (employé)
- feuern fam
- balancer (dénoncer) (complice)
- verpfeifen fam
II. balancer [balɑ͂se] VERBE intr fig littér
- balancer
-
III. balancer [balɑ͂se] VERBE pron se balancer
1. balancer:
Entrée OpenDict
| je | balance |
|---|---|
| tu | balances |
| il/elle/on | balance |
| nous | balançons |
| vous | balancez |
| ils/elles | balancent |
| je | balançais |
|---|---|
| tu | balançais |
| il/elle/on | balançait |
| nous | balancions |
| vous | balanciez |
| ils/elles | balançaient |
| je | balançai |
|---|---|
| tu | balanças |
| il/elle/on | balança |
| nous | balançâmes |
| vous | balançâtes |
| ils/elles | balancèrent |
| je | balancerai |
|---|---|
| tu | balanceras |
| il/elle/on | balancera |
| nous | balancerons |
| vous | balancerez |
| ils/elles | balanceront |