Oxford-Hachette French Dictionary
français
anglais
I. feint (feinte) [fɛ̃, ɛ̃t] VERBE ppas
feint → feindre
II. feint (feinte) [fɛ̃, ɛ̃t] ADJ
1. feint:
III. feinte SUBST f
1. feinte (manœuvre):
2. feinte (attrape):
Voir aussi
I. feindre [fɛ̃dʀ] VERBE trans
I. feinter [fɛ̃te] VERBE trans
1. feinter SPORT:
I. feindre [fɛ̃dʀ] VERBE trans
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. feint(e) [fɛ̃, fɛ̃t] VERBE
feint ptcp passé de feindre
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
| je | feins |
|---|---|
| tu | feins |
| il/elle/on | feint |
| nous | feignons |
| vous | feignez |
| ils/elles | feignent |
| je | feignais |
|---|---|
| tu | feignais |
| il/elle/on | feignait |
| nous | feignions |
| vous | feigniez |
| ils/elles | feignaient |
| je | feignis |
|---|---|
| tu | feignis |
| il/elle/on | feignit |
| nous | feignîmes |
| vous | feignîtes |
| ils/elles | feignirent |
| je | feindrai |
|---|---|
| tu | feindras |
| il/elle/on | feindra |
| nous | feindrons |
| vous | feindrez |
| ils/elles | feindront |