Oxford-Hachette French Dictionary
II. s'indigner VERBE pron
s'indigner pron:
indignation [ɛ̃diɲasjɔ̃] SUBST f
-
- indignation (devant at)
I. indigné (indignée) [ɛ̃diɲe] VERBE ppas
indigné → indigner
Voir aussi
II. s'indigner VERBE pron
s'indigner pron:
indignité [ɛ̃diɲite] SUBST f
1. indignité (caractère):
2. indignité (action):
indigne [ɛ̃diɲ] ADJ
I. indigène [ɛ̃diʒɛn] ADJ
I. indigent (indigente) [ɛ̃diʒɑ̃, ɑ̃t] ADJ
indigence [ɛ̃diʒɑ̃s] SUBST f
indigeste [ɛ̃diʒɛst] ADJ
indigeste aliment, roman:
dans le dictionnaire PONS
indignation [ɛ̃diɲasjɔ̃] SUBST f
I. indigent(e) [ɛ̃diʒɑ̃, ʒɑ̃t] ADJ
indigne [ɛ̃diɲ] ADJ
1. indigne (qui ne mérite pas):
I. indigène [ɛ̃diʒɛn] ADJ
1. indigène a. BOT, ZOOL:
indigeste [ɛ̃diʒɛst] ADJ
indigeste cuisine, nourriture:
dans le dictionnaire PONS
indignation [ɛ͂diɲasjo͂] SUBST f
indigne [ɛ͂diɲ] ADJ
1. indigne (qui ne mérite pas):
I. indigène [ɛ͂diʒɛn] ADJ
1. indigène a. BOT, ZOOL:
indigeste [ɛ͂diʒɛst] ADJ
indigeste cuisine, nourriture:
Glossaire "Intégration et égalité des chances" de l'OFAJ
| j' | indigne |
|---|---|
| tu | indignes |
| il/elle/on | indigne |
| nous | indignons |
| vous | indignez |
| ils/elles | indignent |
| j' | indignais |
|---|---|
| tu | indignais |
| il/elle/on | indignait |
| nous | indignions |
| vous | indigniez |
| ils/elles | indignaient |
| j' | indignai |
|---|---|
| tu | indignas |
| il/elle/on | indigna |
| nous | indignâmes |
| vous | indignâtes |
| ils/elles | indignèrent |
| j' | indignerai |
|---|---|
| tu | indigneras |
| il/elle/on | indignera |
| nous | indignerons |
| vous | indignerez |
| ils/elles | indigneront |