dans le dictionnaire PONS
con-vīcium <ī> nt (aus convocium < con u. vox)
1.
3.
- convicium
-
4.
5. Ov. meton.
- convicium
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | con-vīcium | con-vīcia |
| Génitif | con-vīciī | con-vīciōrum |
| Datif | con-vīciō | con-vīciīs |
| Accusatif | con-vīcium | con-vīcia |
| Ablatif | con-vīciō | con-vīciīs |