dans le dictionnaire PONS
ferre
Infin v. fero
Voir aussi
ferō <ferre, tulī, lātum>
1.
2.
3.
4. (Abstr.)
5. übtr
6. (mündl. od. schriftl.)
7.
8.
9.
10.
12. (als Beute)
13.
14.
15.
16.
18.
19.
20.
21.
-
- bewegen, in Bewegung setzen [ gressūs per urbem einherschreiten; oculos, ora lenken, wenden; manus ad colla o. caelo ausstrecken ]
22.
23. u. mediopass.
24. pass.
25. (Gesetze, Anträge)
26. (seine Stimme)
27. (Richter)
29. (m. abstr. Subj.)
| ferō |
|---|
| fers |
| fert |
| ferimus |
| fertis |
| ferunt |
| feram |
|---|
| ferās |
| ferat |
| ferāmus |
| ferātis |
| ferant |
| ferēbam |
|---|
| ferēbās |
| ferēbat |
| ferēbāmus |
| ferēbātis |
| ferēbant |
| ferrem |
|---|
| ferrēs |
| ferret |
| ferrēmus |
| ferrētis |
| ferrent |