dans le dictionnaire PONS
incessō <incessere, incessīvī [o. incessī] > Intens. v. incedo
1. (m. Akk)
2. poet; nachkl.
3. Tac.
- incesso
-
Voir aussi
I. in-cēdō <cēdere, cessī, cessum> VERB intr
1.
2. MILIT
3. (v. Zuständen)
4. (v. Affekten)
| incessō |
|---|
| incessis |
| incessit |
| incessimus |
| incessitis |
| incessunt |
| incessam |
|---|
| incessās |
| incessat |
| incessāmus |
| incessātis |
| incessant |
| incessebam |
|---|
| incessebās |
| incessebat |
| incessebāmus |
| incessebātis |
| incessebant |
| incesserem |
|---|
| incesserēs |
| incesseret |
| incesserēmus |
| incesserētis |
| incesserent |