dans le dictionnaire PONS
menta, mentha <ae> f
mēns <mentis> f
mentiō <ōnis> f (mens, memini)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | menta | mentae |
| Génitif | mentae | mentārum |
| Datif | mentae | mentīs |
| Accusatif | mentam | mentās |
| Ablatif | mentā | mentīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mēns | mentēs |
| Génitif | mentis | mentum |
| Datif | mentī | mentibus |
| Accusatif | mentem | mentēs |
| Ablatif | mente | mentibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mentiō | mentiōnēs |
| Génitif | mentiōnis | mentiōnum |
| Datif | mentiōnī | mentiōnibus |
| Accusatif | mentiōnem | mentiōnēs |
| Ablatif | mentiōne | mentiōnibus |