dans le dictionnaire PONS
obitus1
P. P. P. v. obeo
Voir aussi
I. ob-eō <īre, iī (īvī), itum> VERB intr
II. ob-eō <īre, iī (īvī), itum> VERB trans
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | obitus | obitūs |
| Génitif | obitūs | obituum |
| Datif | obituī | obitibus |
| Accusatif | obitum | obitūs |
| Ablatif | obitū | obitibus |