Comment souhaitez-vous utiliser pons.com ?

Vous êtes déjà abonné(e) à PONS ?

PONS avec des publicités

Visitez PONS.com comme d'habitude avec le suivi publicitaire et les publicités.

Vous trouvez les détails sur le suivi dans les informations sur la protection des données et la Paramètres de confidentialité.

PONS Pur

sans publicité de tiers

sans suivi publicitaire

S'abonner maintenant

Si vous avez déjà un compte d'utilisateur gratuit pour pons.com, vous pouvez vous abonner à PONS Pur ici.

dans le dictionnaire PONS

ortus1

P. P. Akt. v. orior

Voir aussi

orior <orīrī, ortus sum, oritūrus> (Indik Präs geht nach der dritten Konjugation: orior, orĕris, orĭtur, orĭmur, oriminī, oriuntur; Konjkt Imperf geht nach der dritten u. vierten Konjugation: orĕrer u. orīrer)

1. (v. Personen)

2. (v. Gestirnen)

4. poet

5. (v. Flüssen)

6.

geboren werden, abstammen (m. bl. Abl, ab u. ex alqo)

7. (v. Bäumen u. Früchten)

ortus2 <ūs> m (orior)

1.

ortus
Aufgang eines Gestirns [ solis; lunae; stellarum ]

2. meton.

a.

ortus

b.

3. übtr

ortus
Entstehung, Ursprung, Anfang [ mundi; fluminis; tribuniciae potestatis; amicitiae ]

4.

ortus
Geburt, Herkunft [ animantium ]
v. jmdm. abstammen

5. Lucr.

ortus

ortus3 <ī> m

→ hortus

Voir aussi

hortus <ī> m

hortus <ī> m

1.

2. nicht klass. meton.

Déclinaison du mot ortus
Cas Singulier Pluriel
Nominatif ortus ortūs
Génitif ortūs ortuum
Datif ortuī ortibus
Accusatif ortum ortūs
Ablatif ortū ortibus
Déclinaison du mot ortus
Cas Singulier Pluriel
Nominatif ortus ortī
Génitif ortī ortōrum
Datif ortō ortīs
Accusatif ortum ortōs
Ablatif ortō ortīs

Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)

ortus aut obitus lunae meton. Verg.
Nacht [ roscida ]
dev
dev
dev
dev