Comment souhaitez-vous utiliser pons.com ?

Vous êtes déjà abonné(e) à PONS ?

PONS avec des publicités

Visitez PONS.com comme d'habitude avec le suivi publicitaire et les publicités.

Vous trouvez les détails sur le suivi dans les informations sur la protection des données et la Paramètres de confidentialité.

PONS Pur

sans publicité de tiers

sans suivi publicitaire

S'abonner maintenant

Si vous avez déjà un compte d'utilisateur gratuit pour pons.com, vous pouvez vous abonner à PONS Pur ici.

dans le dictionnaire PONS

potior1 <potīrī, potītus sum> (poet u. nachkl. Formen auch nach der 3. Konjugation, z. B. poterētur, Gerundiv meist potiundus, selten potiendus) (potis)

1.

potior
sich bemächtigen, erlangen (meist m. Abl, bisw. m. Gen, urspr. trans.) [ impedimentis; praedā; imperio; victoriā; auso ein Wagnis bestehen; regni; urbis; oppidum; laborem; regiam ];

2. (m. Abl) poet

potior
einen Ort erreichen [ monte; campo ]

3. (m. Abl, Gen o. Akk)

potior
etw. besitzen, (inne)haben [ summā imperii; oppido; mari die Herrschaft zur See; rerum im Besitz der Macht sein; gaudia haben, genießen; commoda ]

potior2 <ius>

Komp v. potis

potior
vorzüglicher, wichtiger, besser, tüchtiger, würdiger [ libertas; sententia ]
Voir aussi

potis <e>

potis sum (meist präd in Verbindung m. esse)
ich bin imstande, ich kann = possum
er (sie) vermag, kann = potest
pote (est) (bisw. ohne esse)
potin? Kom.
Indikativ Präsens
potior
potīris
potītur
potīmur
potīminī
potiuntur
Konjunktiv Präsens
potiar
potiāris
potiātur
potiāmur
potiāminī
potiantur
Indikativ Imperfekt
potiēbar
potiēbāris
potiēbātur
potiēbāmur
potiēbāminī
potiēbantur
Konjunktiv Imperfekt
potīrer
potīrēris
potīrētur
potīrēmur
potīrēminī
potīrentur

Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)

dev
dev
dev
dev