dans le dictionnaire PONS
Block2 <-[e]s, Blöcke [o. -s]> [blɔk, plur blœkə] SUBST m
1. Block:
2. Block (Papierstapel):
3. Block (Briefmarkenblock):
- Block
- block
4. Block POL:
- Block (politischer Bund)
-
I. blo·cken [ˈblɔkn̩] VERBE trans
Block-Trade SUBST m FIN
- Block-Trade (Pakethandel)
- block trade
Block-Trade-Funktionalität SUBST f FIN
| ich | blocke |
|---|---|
| du | blockst |
| er/sie/es | blockt |
| wir | blocken |
| ihr | blockt |
| sie | blocken |
| ich | blockte |
|---|---|
| du | blocktest |
| er/sie/es | blockte |
| wir | blockten |
| ihr | blocktet |
| sie | blockten |
| ich | habe | geblockt |
|---|---|---|
| du | hast | geblockt |
| er/sie/es | hat | geblockt |
| wir | haben | geblockt |
| ihr | habt | geblockt |
| sie | haben | geblockt |
| ich | hatte | geblockt |
|---|---|---|
| du | hattest | geblockt |
| er/sie/es | hatte | geblockt |
| wir | hatten | geblockt |
| ihr | hattet | geblockt |
| sie | hatten | geblockt |