dans le dictionnaire PONS
I. glät·ten [ˈglɛtn̩] VERBE trans
1. glätten (glatt streichen):
I. glatt <-er [o. fam glätter], -este [o. fam glätteste]> [glat] ADJ
1. glatt (eben):
3. glatt (problemlos):
4. glatt épith fam (eindeutig):
II. glatt <-er [o. fam glätter], -este [o. fam glätteste]> [glat] ADV fam (rundweg)
| ich | glätte |
|---|---|
| du | glättest |
| er/sie/es | glättet |
| wir | glätten |
| ihr | glättet |
| sie | glätten |
| ich | glättete |
|---|---|
| du | glättetest |
| er/sie/es | glättete |
| wir | glätteten |
| ihr | glättetet |
| sie | glätteten |
| ich | habe | geglättet |
|---|---|---|
| du | hast | geglättet |
| er/sie/es | hat | geglättet |
| wir | haben | geglättet |
| ihr | habt | geglättet |
| sie | haben | geglättet |
| ich | hatte | geglättet |
|---|---|---|
| du | hattest | geglättet |
| er/sie/es | hatte | geglättet |
| wir | hatten | geglättet |
| ihr | hattet | geglättet |
| sie | hatten | geglättet |