dans le dictionnaire PONS
I. bev·el <GB -ll- [or Am usu -l-]> [ˈbevəl] VERBE trans
- to bevel sth piece of metal
- etw abschrägen
II. bev·el [ˈbevəl] SUBST
- bevel (angle)
-
| I | bevel |
|---|---|
| you | bevel |
| he/she/it | bevels |
| we | bevel |
| you | bevel |
| they | bevel |
| I | bevelled / |
|---|---|
| you | bevelled / |
| he/she/it | bevelled / |
| we | bevelled / |
| you | bevelled / |
| they | bevelled / |
| I | have | bevelled / |
|---|---|---|
| you | have | bevelled / |
| he/she/it | has | bevelled / |
| we | have | bevelled / |
| you | have | bevelled / |
| they | have | bevelled / |
| I | had | bevelled / |
|---|---|---|
| you | had | bevelled / |
| he/she/it | had | bevelled / |
| we | had | bevelled / |
| you | had | bevelled / |
| they | had | bevelled / |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.