dans le dictionnaire PONS
I. bum [bʌm] SUBST
2. bum Am (tramp):
3. bum esp GB, Aus fam (bottom):
4. bum (avid practitioner):
II. bum [bʌm] ADJ épith, inv péj fam
1. bum:
2. bum (unpleasant):
-
- bescheuert fam
-
- beschissen jarg
3. bum (unfair):
ˈbeach bum SUBST fam
bum about, bum around VERBE intr fam
| I | bum |
|---|---|
| you | bum |
| he/she/it | bums |
| we | bum |
| you | bum |
| they | bum |
| I | bummed |
|---|---|
| you | bummed |
| he/she/it | bummed |
| we | bummed |
| you | bummed |
| they | bummed |
| I | have | bummed |
|---|---|---|
| you | have | bummed |
| he/she/it | has | bummed |
| we | have | bummed |
| you | have | bummed |
| they | have | bummed |
| I | had | bummed |
|---|---|---|
| you | had | bummed |
| he/she/it | had | bummed |
| we | had | bummed |
| you | had | bummed |
| they | had | bummed |