dans le dictionnaire PONS
I. par·don [ˈpɑ:dən, Am ˈpɑ:r-] SUBST no pl JUR
- pardon
-
II. par·don [ˈpɑ:dən, Am ˈpɑ:r-] VERBE trans
1. pardon (forgive):
2. pardon JUR:
- to pardon sb
- jdn begnadigen
III. par·don [ˈpɑ:dən, Am ˈpɑ:r-] INTERJ
pardon (apology):
Entrée OpenDict
pardon SUBST
- posthumous pardon
-
free ˈpar·don SUBST GB
- free pardon
-
roy·al ˈpar·don SUBST
- royal pardon
-
| I | pardon |
|---|---|
| you | pardon |
| he/she/it | pardons |
| we | pardon |
| you | pardon |
| they | pardon |
| I | pardoned |
|---|---|
| you | pardoned |
| he/she/it | pardoned |
| we | pardoned |
| you | pardoned |
| they | pardoned |
| I | have | pardoned |
|---|---|---|
| you | have | pardoned |
| he/she/it | has | pardoned |
| we | have | pardoned |
| you | have | pardoned |
| they | have | pardoned |
| I | had | pardoned |
|---|---|---|
| you | had | pardoned |
| he/she/it | had | pardoned |
| we | had | pardoned |
| you | had | pardoned |
| they | had | pardoned |