Oxford-Hachette French Dictionary
français
anglais
I. convenir [kɔ̃vniʀ] VERBE trans
II. convenir à VERBE trans
convenir à obj.indir.:
III. convenir de VERBE trans obj.indir.
1. convenir de (reconnaître):
IV. se convenir VERBE pron
V. convenir [kɔ̃vniʀ] VERBE impers
1. convenir (il est sage, correct, nécessaire):
2. convenir (il est entendu) form:
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. convenir1 [kɔ̃vniʀ] VERBE intr
I. convenir2 [kɔ̃vniʀ] VERBE intr
II. convenir2 [kɔ̃vniʀ] VERBE trans impers
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. convenir1 [ko͂vniʀ] VERBE intr
I. convenir2 [ko͂vniʀ] VERBE intr
II. convenir2 [ko͂vniʀ] VERBE trans impers
anglais
français
| je | conviens |
|---|---|
| tu | conviens |
| il/elle/on | convient |
| nous | convenons |
| vous | convenez |
| ils/elles | conviennent |
| je | convenais |
|---|---|
| tu | convenais |
| il/elle/on | convenait |
| nous | convenions |
| vous | conveniez |
| ils/elles | convenaient |
| je | convins |
|---|---|
| tu | convins |
| il/elle/on | convint |
| nous | convînmes |
| vous | convîntes |
| ils/elles | convinrent |
| je | conviendrai |
|---|---|
| tu | conviendras |
| il/elle/on | conviendra |
| nous | conviendrons |
| vous | conviendrez |
| ils/elles | conviendront |