Oxford-Hachette French Dictionary
français
anglais
rage [ʀaʒ] SUBST f
1. rage:
2. rage (fureur):
- rage
- rage
3. rage (passion):
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
| je | rage |
|---|---|
| tu | rages |
| il/elle/on | rage |
| nous | rageons |
| vous | ragez |
| ils/elles | ragent |
| je | rageais |
|---|---|
| tu | rageais |
| il/elle/on | rageait |
| nous | ragions |
| vous | ragiez |
| ils/elles | rageaient |
| je | rageai |
|---|---|
| tu | rageas |
| il/elle/on | ragea |
| nous | rageâmes |
| vous | rageâtes |
| ils/elles | ragèrent |
| je | ragerai |
|---|---|
| tu | rageras |
| il/elle/on | ragera |
| nous | ragerons |
| vous | ragerez |
| ils/elles | rageront |