Oxford-Hachette French Dictionary
français
anglais
I. suffire [syfiʀ] VERBE intr (être suffisant)
II. se suffire VERBE pron
III. suffire [syfiʀ] VERBE impers
1. suffire (être très simple):
2. suffire (être suffisant):
3. suffire (notion de cause à effet):
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. suffire [syfiʀ] irrég VERBE intr
II. suffire [syfiʀ] irrég VERBE intr impers
anglais
français
dans le dictionnaire PONS
français
anglais
I. suffire [syfiʀ] irrég VERBE intr
II. suffire [syfiʀ] irrég VERBE intr impers
anglais
français
| je | suffis |
|---|---|
| tu | suffis |
| il/elle/on | suffit |
| nous | suffisons |
| vous | suffisez |
| ils/elles | suffisent |
| je | suffisais |
|---|---|
| tu | suffisais |
| il/elle/on | suffisait |
| nous | suffisions |
| vous | suffisiez |
| ils/elles | suffisaient |
| je | suffis |
|---|---|
| tu | suffis |
| il/elle/on | suffit |
| nous | suffîmes |
| vous | suffîtes |
| ils/elles | suffirent |
| je | suffirai |
|---|---|
| tu | suffiras |
| il/elle/on | suffira |
| nous | suffirons |
| vous | suffirez |
| ils/elles | suffiront |