dans le dictionnaire PONS
Spur <-, -en> [ʃpu:ɐ̯] SUBST f
1. Spur (hinterlassenes Anzeichen):
2. Spur:
- Spur CHASSE
-
3. Spur (kleine Menge):
4. Spur (Fünkchen):
5. Spur (ein wenig):
6. Spur (Fahrstreifen):
7. Spur AUTO:
8. Spur TEC, INFOR:
Idiomes/Tournures:
Spur
I. spü·ren [ˈʃpy:rən] VERBE trans
1. spüren (körperlich wahrnehmen):
2. spüren (merken):
| ich | spure |
|---|---|
| du | spurst |
| er/sie/es | spurt |
| wir | spuren |
| ihr | spurt |
| sie | spuren |
| ich | spurte |
|---|---|
| du | spurtest |
| er/sie/es | spurte |
| wir | spurten |
| ihr | spurtet |
| sie | spurten |
| ich | habe | gespurt |
|---|---|---|
| du | hast | gespurt |
| er/sie/es | hat | gespurt |
| wir | haben | gespurt |
| ihr | habt | gespurt |
| sie | haben | gespurt |
| ich | hatte | gespurt |
|---|---|---|
| du | hattest | gespurt |
| er/sie/es | hatte | gespurt |
| wir | hatten | gespurt |
| ihr | hattet | gespurt |
| sie | hatten | gespurt |