dans le dictionnaire PONS
I. stre·cken [ˈʃtrɛkn̩] VERBE trans
1. strecken (recken):
2. strecken fam (ergiebiger machen):
Voir aussi
Bo·den <-s, Böden> [ˈbo:dn̩, plur bø:dn̩] SUBST m
1. Boden:
2. Boden kein plur (Erdoberfläche):
3. Boden kein plur:
4. Boden (Grundfläche):
5. Boden:
7. Boden a. fig (Grund):
9. Boden kein plur (Grundlage):
Idiomes/Tournures:
| ich | strecke |
|---|---|
| du | streckst |
| er/sie/es | streckt |
| wir | strecken |
| ihr | streckt |
| sie | strecken |
| ich | streckte |
|---|---|
| du | strecktest |
| er/sie/es | streckte |
| wir | streckten |
| ihr | strecktet |
| sie | streckten |
| ich | habe | gestreckt |
|---|---|---|
| du | hast | gestreckt |
| er/sie/es | hat | gestreckt |
| wir | haben | gestreckt |
| ihr | habt | gestreckt |
| sie | haben | gestreckt |
| ich | hatte | gestreckt |
|---|---|---|
| du | hattest | gestreckt |
| er/sie/es | hatte | gestreckt |
| wir | hatten | gestreckt |
| ihr | hattet | gestreckt |
| sie | hatten | gestreckt |